Dag 01 - Beijing
Gisteravond waren we al naar Schiphol gereden om bij Ibis te slapen en vanmiddag om 16:00 zijn we naar Beijing vertrokken.
Bij het opstijgen zagen we nog nog een brandje. Geen Iraanse olievelden, maar een scooterwinkel bij Amsterdam die in de fik stond:
Dik tien uur later landden we op Beijing Capital International Airport. Het was mooi rustig bij de douane, dus een kwartiertje later stonden we bij aan de band met Nijntje te wachten op de koffers:
Vanaf het vliegveld was het zo’n 45 minuten met de taxi naar het centrum. We zitten in Wangfujing: het winkelgebied van Beijing, net naast de verboden stad. Vanuit het raam kijken we uit op een oud wijkje, met een paar bezorgscooters voor de deur:
Panda’s bij de deur:
Er rijden hier enorm veel scooters en fietsen rond. En de auto’s rijden als gekken. Op een gegeven moment moet je maar gewoon de straat opstappen en hopen dat het goed gaat. Ik probeer meestal te gaan lopen als er een Chinees een stap zet. Toch een soort van menselijk schild voor als er een mafkees doorrijdt.
Een theewinkel in het centrum. Ze spraken binnen redelijk Engels, benieuwd hoe dat verder in China gaat:
Een verdwaalde sneeuwpop bij een hotel voor de deur:
Bij de Huawei-winkel kon je zien dat China inmiddels de rest van de wereld ver voorbij is. Een telefoon met driedubbel uitklapscherm. Er was ook een vouwbaar toetsenbordje bij. Een soort laptop in je broekzak dus:
Dit was helemaal een mooi apparaat: een laptop met 1 groot touch screen!
De Gundam hebben China ook bereikt. Niet zo gek trouwens, want het lijkt erop dat ze hier werkelijk alles verkopen! Zo bizar veel winkels.
Een NBA Store:
Alsof je in New York loopt. Tenminste, als de NBA-Store daar nog bestaat.
Een gigantische Nike Winkel, in Wangfujing:
Het is een beetje heiig vandaag.Waarschijnlijk door zand vanuit de Gobi-woestijn. Het geeft een bijzonder licht:
Ik dacht eerst dat het smog was, maar zo’n beetje alle auto’s in het centrum rijden elektrisch. Als je hier een auto wilt kopen om in Beijing mee te rijden moet je mee doen aan een of andere loterij, omdat er teveel auto's zijn. Mensen wachten soms 10 jaar op een vergunning!
Een winkelcentrum met een Popmart Store, van de Labubu's:
Een groot 3D billboard van bijna 1500 vierkante meter:
Tu'er Ye (Lord Rabbit), de mascotte van Beijing:
De St. Josephskerk van Wangfujing, uit 1655. Het was een kado van de keizer aan twee jezuïeten:
Buiten waren ze bezig met een fotosessie:
Het was vandaag een graad of 15 maar de komende dagen gaat het richting de 20 graden. De eerste magnolias beginnen te bloeien:
’S Avonds zijn we naar het wijkje Sanlitun gegaan, dé plek voor jong Beijing, dus leuk om mensen te kijken. Taikoo Li is de open air mall:
Een van de mascottes van de Olympische Spelen:
De Gentle Monster Store, een Koreaanse brillenwinkel die bekendstaat om de uitbundige etalages:
Een levensgrote neushoorn:
En een soort mieren:
Oh ja, en brillen natuurlijk, zoals deze met een F1-voorvleugel, die ik snel heb teruggelegd:
Blauw standbeeld:
De World of Flight Jordan Flagship Store:
Levi’s x Jordan schoenen. Wel leuk dat ze hier de meeste schoenen ook gewoon nog op voorraad hebben:
De Vuitton-winkel, met een gevel die is ontworpen door UNStudio:
De etalage van Nofakes. Een tassenwinkel:
We zijn er pas een dag maar het valt meteen op hoe goedkoop China is. Alles is supermodern, maar eten en vervoer kosten bijna niks. Voor een DiDi (de uber van China) betaal je 4 euro en dan zijn ze 30 minuten aan het filerijden.Toen we stonden te wachten op een DiDi terug naar het hotel kwam deze Rolls Royce Cullinan aanrijden, helaas niet voor ons!
Tijdens het wachten werden we aangesproken door een man die Chinese les gaf aan buitenlanders. “Europe and America were last century”. This century China will be the best. I hope you can come work in China some day”.
Dag 02 - Tiananmen Square, Verboden Stad en Tempel van de Hemel
Lekker zo’n jetlag. Rond 21:00 kapot en slapen, om 03:00 weer wakker. Maar goed, dat zal over een dag of 2 wel voorbij zijn.
Een goed ontbijtje erin en we zijn op pad gegaan:
De scooters waar ze hier op rond rijden zijn allemaal voorzien van een paar dekens. Het zijn redelijke koukleumen denk ik, want overdag is het inmiddels goed te doen:
Reclame voor Chinese graanjenever in de metro. Zodat je ’s ochtends meteen je hand op een fles hebt:
08:02, we zijn op weg naar Tianmen Square. De metrostations hangen vol met camera’s en voor je bij het perron aankomt moet je door een detectiepoortje heen. Chinezen moeten ook een foto laten maken, als buitenlander kan je doorlopen.
Nanchang Street aan de rand van de verboden stad:
Ik zag hier aan de overkant van de weg het gebouw van het Nationaal Centrum voor Uitvoerende Kunsten, dus dacht ik loop er even heen. Dat viel tegen: je moet omlopen, door een ID-check en dan onder de weg door.
Het is wel een mooi gebouw gemaakt van titanium en glas. Het is ontworpen door de Franse architect Paul Andreu.
In de tunnel terug naar de verboden stad:
Je moet via een paspoortcontrole en securityscan voordat je het gebied rondom Tiananmen Square op mag. We waren er rond een uur of 9 en stonden een half uurtje in de rij. Zodra je door erdoor bent zie je de TIananmenpoort naar de Verboden Stad:
Hier tegenover ligt het Plein van de Hemelse vrede, waar we eerst heen zijn gegaan. Aan de rechterkant ligt de Great Hall of the People, waar staatsbezoeken worden gehouden:
Midden op het plein staat het Monument voor de Volkshelden. Een eerbetoon aan alle soldaten en revolutionairen die zijn omgekomen. De obelisk is bijna 38 meter hoog:
Aan het van het plein staat het Mausoleum van Mao Zedong. Zijn lichaam ligt hier opgebaard in een kristallen kist.
Het is na zijn dood in 1976 door tienduizenden vrijwilligers gebouwd: 2536 Het gebouw was vanochtend gesloten. Normaal gesproken zijn de wachtrijen enorm, omdat Chinezen hier hun respect komen tonen:
Voor het mausoleum staat het standbeeld “Revolutionaire Strijd”. Arbeiders, boeren en soldaten die samen voorwaarts marcheren. Het symboliseert de eenheid van het Chinese volk:
Terug bij het begin van het plein heb je mooi zicht op de Poort van de Hemelse Vrede aan de overkant van de weg:
Het 6 meter hoge portret van Mao Zedong wordt elk jaar op 1 oktober vervangen door een nieuw handgeschilderd exemplaar. Het is zo geschilderd dat zijn ogen je overal op het plein aankijken:
We waren er net bij het wisselen van de Erewacht van het Volksbevrijdingsleger.
Dit is het voorplein van de verboden stad, waar je je tickets moet laten scannen:
Hoewel het best druk is, gaat dat allemaal redelijk vlotjes. Dus na een kwartiertje wachten konden we onder de Meridiaanpoort de Verboden Stad binnenwandelen. Het gebouw is ruim 35 meter hoog. De huidige versie stamt uit 1647:
De Binnenste Gouden Waterbruggen: vijf marmeren bruggen die symbool staan voor de vijf confuciaanse deugden:
Je ziet heel veel meisjes die voor een dag een traditionele hanfu outfit uit de Ming-dynastie huren:
Dit gebouw is de Hal van de Opperste Harmonie. Het grootste en belangrijkste gebouw van het complex:
Een van de twee Keizerlijke Leeuwen die de wacht houden. Hij symboliseert de eenheid en macht over het rijk:
De Zhaode Poort, naar een volgend plein:
En terugblik naar waar we vandaan kwamen, richting de Poort van Opperste Harmonie:
Het grote bronzen beeld van een draak-schildpad, die symbool staat voor een lang leven en de onverwoestbaarheid van de keizerlijke macht:
Een grote bronzen vaas die diende als waterreservoir om branden mee te blussen:
Leuke kleine beeldjes op het dak. Het aantal figuren geeft de status van het gebouw aan:
De Poort van de Hemelse Zuiverheid scheidt het Buitenhof van het Binnenhof, waar de familie woonde:
De Hal van de Middelste Harmonie diende als rustplaats voor de keizer:
De mooie daken van de zijpaleizen:
Een Spirit Wall. Dit soort muren werden geplaatst om boze geesten tegen te houden omdat ze geloofden dat geesten alleen in rechte lijnen kunnen bewegen:
Een bronzen leeuw met een welpje:
Het caisson-plafond bij een volgende poort. De panelen zijn beschilderd met de keizerlijke draak en de feniks, als symbool van de harmonie tussen de keizer en de keizerin:
Je kon bij sommige gebouwen naar binnen kijken. Dit is het paleis van de Hemelse Zuiverheid met de troonzaal:
De troon van de keizer:
Een close up van de troon in de Hal van de Eenheid:
Na een kilometer of 2 lopen kwamen we bij het einde van de Verboden Stad in de Keizerlijke Tuin. De bomen hier zijn meer dan 400 jaar oud:
Nog een mooi beeld van een Qilin: een mythologisch dier dat symbool staat voor wijsheid, voorspoed en vrede:
Je ziet hier veel van deze blauwe eksters:
Je kijkt hier door een van de zijpoorten in een lange gang die de verschillende paleishoven van elkaar scheidde. Deze gangen waren essentieel voor de logistiek en de beveiliging binnen de Verboden Stad.
Bij het klokkenmuseum vind je een grote verzameling klokken die de keizer als geschenk heeft ontvangen. Voornamelijk vanuit Groot-Brittannië en Frankrijk:
Een 18e eeuwse klok:
Dit is een van de negen op de Muur van de Negen Draken:
Dit beeld staat in de Keizerlijke Tuin. Zelfs de sterkste dieren knielen voor de keizer:
Een marmer relief op de trap, waar alleen de keizer overheen mocht worden gedragen, 
De noordelijke uitgang, met de Poort van de Goddelijke Kracht::
Tijd voor een snack: een rouiiamo. Een Chinese variant van een saucijzenbroodje:
En wat matcha:
Wel een leuk straatje, Donghuamende aan de oostkant. Met allemaal souvenirs en eettentjes. Vanaf hier zijn we terug naar Wangfujing gelopen:
Dit zag er wel apart uit op de foto, dus maar eens geprobeerd. Het bleek zenggao, kleefrijst met suiker te zijn. Een mooie zoete bende, maar best lekker:
Snacks, snacks, overal snacks:
’S middags zijn we naar de Tempel van de Hemel gegaan. We hadden de ingang aan de oostkant, dan loop je door een lange overdekte gang:
Tot je bij de tempel aankomt: de Hal van het Gebed voor een Goede Oogst Echt een prachtig gebouw!
Je mag niet naar binnen, maar kunt wel naar binnen gluren door de openstaande deuren:
Ook hier zijn ze weer volop aan het poseren. Deze kreeg er hoofdpijn van zo te zien:
Een detail van het dak. De blauwe dakpannen moesten de kleur van de hemel nabootsen.
Ook maar even op de foto met de tempel:
Binnen in een ander stukje tempel: de Imperial Vault of Heaven.
Dit meisje stond te poseren bij de tempel:
Mooi, onder zo’n poortje:
De Poort van het Gebed voor een Goede Oogst, richting de uitgang:
De ingang naar de Echo Wall.
Een kleine versie van de tempel, de Imperial Vault of Heaven. Hier werden de tabletten bewaard die gebruikt werden tijdens ceremonies:
Een stukje dak met Wenshou dakfiguren:
Vanaf het circulaire altaar kijk je naar de Imperial Vault of Heaven. De witte marmeren poorten symboliseren de overgang van de aarde naar de hemel:
Rondom liggen eeuwenoude cypresbossen, Sommige bomen hier zijn meer dan 500 jaar oud:
De blauwe lijn is er voor toeristen:
Een paleiskat in de gracht bij de stadsmuur. Ze worden verzorgd door het personeel en de lokale bevolking. Ze worden gezien als de bewakers van de oude stenen:
We zijn via de oostpoort naar buiten gegaan:
Een beeld van een Tang dynastiepaard:
Een schildering op het Tiantan Dongmen metrostation. Het beeldt een keizerlijke processie uit die op weg is naar de Tempel van de Hemel voor de offers.
We zijn nog even door de APM-Shopping Mall gelopen. Een van de vele malls in de buurt:
Een cosplaymeisje in de mall:
Rua betekent aaien in het Chinees. Geen idee wat die kat verder kan:
Een grote panda op het 3D-scherm:
In heel China komen vrouwen (vaak gepensioneerd) 's avonds samen op openbare pleinen om te dansen op synchrone muziek. Het is een sociale activiteit en een manier om fit te blijven.
En de verlichte Wangfujing Church:
Dag 03 - De Muur en het Zomerpaleis
We hadden voor vanochtend 6 uur een prepaid DiDi gereserveerd om ons naar de muur te rijden, maar die kwam niet opdagen. Ook de volgende chauffeur leek er niet veel zin in te hebben want hij zag ons staan en reed gewoon door, om vervolgens 50 meter verderop te parkeren. Schijnbaar zijn ze bang voor toeristen maar willen ze zelf niet annuleren omdat het ze geld kost. Maar goed. We zijn uiteindelijk bij de muur aangekomen!
We waren er rond 07:15. Mooi op tijd, voordat de meeste tourbussen aankomen. Je kan op verschillende manieren de muur op: lopen, stoeltjeslift of met een kabelbaan:
Eerst moet je een stukje lopen, vervolgens kan rij je een minuut of 5 met een shuttlebus:
Er waren nog weinig mensen op pad. De muur bij Mutianyu ligt op een kilometer of 70 van Beijing, dus het kost wat tijd om erheen te rijden en de meeste georganiseerde trips vertrekken rond 8 uur, half 9 vanuit Beijing:
Nog weinig mensen dus, maar wel veel katten:
Wij hebben de kabelbaan naar boven genomen, daarmee kom je uit bij toren 14:
Vanuit de gondel zie je de muur al liggen, de zon was net op:
Het voordeel van zo vroeg op pad gaan is dat er bijna niemand is:
Alleen twee domme Hollanders:
We hebben ongeveer anderhalve kilometer over de muur naar toren 6 gelopen.
Op sommige stukken waren de traptreden behoorlijk hoog:
De muur is niet een grote muur, maar een netwerk van muren, loopgraven en natuurlijke barrières. Alles bij elkaar is het ruim 21.000 kilometer lang.
Dit stuk vond ik ook wel mooi, omdat je goed ziet hoe steil de muur op sommige stukken is:
Hier liepen we bijna te ver. Gelukkig had ik toch eerst even gecheckt waar de rodelbaan begon, dus we hoefden deze heuvel niet meer op:
De rodelbaan is ongeveer 1,6 kilometer lang. Best aardig, maar we moesten steeds remmen omdat een toerist voor ons die niet wist hoe het wekte:
De actiefoto:
Terug naar de uitgang stikte het van de souvenirwinkels die inmiddels open waren:
Vanaf de Wall zijn we naar het zomerpaleis gegaan. Opnieuw een rit van bijna 1,5 uur. We hebben onderweg wel een beetje kunnen bijslapen. Toen we er bijna waren stopte de taxi opeens. “Hier is het” gebaarde hij. Maar daar bleek niks van te kloppen: we moesten nog 1,5 km lopen. Ook weer zo’n gevalletje van ‘de chauffeur had er geen zin meer in’.
Dus een aardig eindje lopen, maar het perk was wel de moeite waard. Binnen liepen een paar eekhoorns:
Er was een groot meer, waar ze met bootjes aan het varen waren:
Dit is de Wenchangtoren: een van de zes poortforten in het Zomerpaleis:
Dit is een gedenkpoort:
Bij het water staat een marmeren boot. Of eigenlijk een stenen boot die geschilderd is om op marmer te lijken. De boot stond symbool voor de stevigheid van de Qing-dynastie, maar inmiddels is er niet veel meer van over. De boot kan uiteraard niet varen maar was bedoeld voor de keizer om te lunchen terwijl hij over het water uitkeek.
Vanaf de boot loop je door een 728 meter lange galerij naar de oostkant van het park.
Er zijn meer dan 14.000 schilderingen op aangebracht:
De gebouwen hier zijn wel erg mooi:
Het paleis op de Longevity Hill:
Een mooie poort ergens in het park:
Bij het einde van het park was het opeens wat drukken: hier stonden de magnolia’s in bloei:
Erg mooi!
Dit soort stenen zie je hier vaker bij tempels. Het schijnen taiha-stenen te zijn, die van de bodem van het Taiga-meer bij Suzhou komen. Ze weren boze geesten. En hoe groter de steen, hoe machtiger de eigenaar:
Tempelgebouwpoort:
Nog even onder de poort door en dat was het zomerpaleis:
Vanaf het park zijn we naar de EC Mall gegaan. Buiten was een Art Park met wat grappige kunstwerken. Een bagelboom:
En Pikachu:
En een beeld van Molly, van Popmart:
Ronald Mc Donald en z’n maatjes zaten er ook:
Tussen de vogels:
Op het terrein stond een klein winkeltje waar een robot de drankjes voor je pakte. Wel jammer dat hij het flesje om liet vallen, maar op zich werkt het leuk:
Binnen hadden ze een Pokémon Store, met wat Limited Edition Pikachu’s:
Daarna vonden we het wel even mooi geweest en zijn we terug naar het hotel gegaan om even bij te komen. Er komt regelmatig een soort robotkarretjes uit de ligt rijden. De digitale roomservice:
‘S avonds dachten we naar de Joy City Mall te gaan om te eten bij Sushiro Sushi. Maar dat hadden helaas meer mensen verzonnen: ik kon een bonnetje krijgen maar de wachttijd was inmiddels 3 uur! Dat werd hem dus niet. Gelukkig dat er iets verderop een Shake Shack dus zijn we daar maar heen gegaan.
Pop Mart:
Sommige gebouwen hier zijn echt bizar groot. De Bank of China, ontworpen door dezelfde architect die de piramide bij het Louvre heeft gedaan:
Een van de vele verlichte gebouwen in deze wijk:
Een wel heel vrolijk uitgevoerde brandweerkazerne:
Op weg terug naar het hotel, een metrostation vol panda’s:
Nog even langs de supermarkt, waar ’s avonds een soort beveiligingsrobot z’n rondjes maakt. Ze nemen de mensen langzaam over:
Deze gast had ook even niks te doen: lekker chillen op de scooter, wachten op de volgende order. Totdat een robot pakjes gaat bezorgen!
Dag 04 - Fietsen langs de centrale as
Met al ’t navigeren en foto’s maken loopt m’n telefoon behoorlijk rap leeg, dus ik wilde een powerbank kopen. Googlen, paar reviews lezen. Maar “waar koop je zo’n ding in Beijing” leverde niet echt duidelijk resultaat. Behalve dan: Chinezen bestellen alles via Meituan. Na een half uur klooien om de app geïnstalleerd te krijgen, in te stellen en een powerbank te vinden kwam de laatste hindernis: geen Chinees telefoonnummer. Gelukkig konden we het nummer van de receptie gebruiken. Dus besteld om 08:58, je ziet via de app waar de bezorger is:
En om 09:20 kwam hij de lobby binnen lopen:
Dus goed 20 minuten, van bestellen tot in je hand!
We zijn vandaag een stuk gaan fietsen. Eerst met de metro naar het zuiden van de centrale as van Beijing. Ze ontsmetten de boel hier nog dagelijks, bang voor de nieuwe corona:
De eerste stop was Yongdingmen. De voormalige zuidelijke stadspoort. Helaas stond hij compleet in de steigers:
Onderweg ergens, een mozaïek op een gevel:
De volgende stop was de Tempel van de Landbouw. Dit is een van de toegangspoorten:
De Baidian (Offerhal) is het hoofdgebouw van de Tempel. Hier rustte de keizer uit of bereidde hij zich voor op de rituelen.
Het blauwe bord met gouden letters bevat zowel Chinees als Mantsjoe-schrift, wat typisch is voor de Qing-dynastie. Het houtsnijwerk onder het dak wordt zonder spijkers in elkaar gezet.
Dit was een heilige oven. Hierin werden de offers (zoals zijde of geschriften) verbrand na de ceremonies, zodat de rook de goden in de hemel kon bereiken.
De tempel staat bekend om de mooie houtsnijwerken in het plafond. De draak is het symbool van de keizer. Het achthoekige patroon eromheen staat voor de Ba Gua (acht trigrammen), wat harmonie en balans in het universum betekent.
Dit is het hoogtepunt:
De Longfeng Caisson. Het stelt de hemel voor. De ringen bevatten honderden kleine uitgesneden figuurtjes en miniatuur-architectuur. Het is een van de meest complexe plafonds in heel China en was bedoeld om de verbinding tussen de keizer en de goddelijke hemel te symboliseren.
Beeldjes die op het dak staan. Je vindt ze op de hoeken van daken om boze geesten af te weren. De man op de vogel voorop is volgens de legende een wrede prins die vastzit op het dak; hij kan niet weg omdat de dieren achter hem de weg blokkeren!
Dit is klassieke keizerlijke decoratie. De Feniks staat voor de keizerin. De Pioenroos is de "bloem van rijkdom en eer". Samen staan ze symbool voor een vredevol en welvarend bewind. De blauw-groene kleuren zijn gemaakt van minerale pigmenten die eeuwenlang hun kleur behouden.
In de tuin stond weer zo’n tau-steen. Voor Chinezen is een goede steen "mooi door zijn lelijkheid". Er zijn vier criteria voor een topstuk: Shou (slank), Tou(openheid), Lou (lekkend/doorlatend) en Zhou (gerimpeld). Ze worden gezien als "stille bergen" in een miniatuurlandschap:
Rondom het gebouw waren verschillende fotoshoots, dus ik heb vrolijk van een afstandje ook foto's genomen. Lang leve de zoomlens. Geel was de kleur van de keizerin:
Het was de meest heilige kleur in China en mocht alleen door de keizerlijke familie worden gedragen. De hoofdtooi werd oorspronkelijk versierd met veren van een ijsvogel:
Rood was de kleur voor prinsessen:
De oude toegangspoort, mooi symmetrisch:
Dit kostuum weerspiegelt de mode van de Qing-dynastie. De schoenen zijn de beroemde 'bloempot-schoenen' (huapendi xie). De hoge witte zool in het midden zorgde ervoor dat ze groter leken en een zeer gracieuze, wiebelende gang kregen. Het hielp ook om de lange gewaden schoon te houden van het stof op de straat.
De kraanvogels op deze jurk staan in de Chinese cultuur symbool voor nobelheid en een lang leven. Dit soort lichte gewaden werden vaak binnenshuis of tijdens informele ceremoniële gelegenheden gedragen:
Symmetrie was heilig in de architectuur van Beijing. Alles moest in balans zijn volgens de principes van Feng Shui. De drempels die je onderaan de deur ziet, zijn vaak vrij hoog. Dit was niet alleen om water en vuil buiten te houden, maar volgens het bijgeloof ook om geesten te stoppen:
Toen we door een steegje fietsen kwamen we langs dit snack kraampje:
Toch maar even gestopt voor een broodje.
En toen weer verder op de fiets:
Een Chinese leeuw, die symbool staat voor bescherming en geluk:
En nog een toegangspoort:
Dit is de Gangwasi-kerk. Hij staat bekend om de sobere, maar markante architectuur met de grijze bakstenen gevel en de opvallende vierkante klokkentoren met een roodachtig puntdak.
We zijn naar Qianmen Street gefietst. Dit is een grote historische winkelstraat die van noord naar zuid door het centrum van Beijing loopt. Het is voetgangersgebied, dus geen auto’s maar er rijdt wel een trammetje.
Een meloenbroodje:
Dit is de ingang van Xianyukou Street. De tekst op de boog betekent "Eetstraat met gerenommeerde oude merken".
Deze toko bestaat sinds 1900:
Een lekker gekruide lamsvleesspies, met komijn en chilivlokken:
De Zhengyangmen Poort. De grote kleurrijke boog waar je onderdoor kijkt is een pailou.
Dit is de Zhengyangmen Boogschutterstoren. De tram op de voorgrond is een replica die door de autovrije winkelstraat rijdt:
Een geinig beeld, bij de noordkant van Qianmen Street:
Dit is de Zhengyangmen Boogschutterstoren. Een van de overblijfselen van de oude Chinese stadsmuur. Er zitten 94 schietgaten in:
‘S middags dachten we naar Jingshan Park te fietsen: even een stukje recht omhoog door de stad fietsen. Eitje. Maar schijnbaar mag je niet rondom de verboden stad fietsen. Of in ieder geval: wij niet, want sommige mensen mochten wel door.
Dus dan maar erom heen fietsen, waarbij we nog een keer langs het National Centre for the Performing Arts kwamen:
Uiteindelijk waren we 2 kilometer naar links gefietst maar toen konden we de straat nog steeds niet over. Dus hebben we de fietsen maar gedumpt en zijn er door een tunnel onderdoor gegaan. Aan de andere kant nieuwe fietsen opgepikt en weer door.
Een van de hoektorens van de verboden stad, met een 2026-kunstwerk ervoor:
Een mooie poort bij het water:
Bij Jingshan Park kon je een pad naar boven volgen. Een aardig stukje omhoog:
De pagode bovenop is één van de bekendste uitzichtpunten van de stad. Het is een keizerlijk paviljoen dat gebouwd is in 1750. De heuvel en omgeving zijn ook beroemd omdat hier in 1644 de laatste Ming-keizer zichzelf van het leven beroofde, toen Beijing viel.
Van bovenaf heb je mooi uitzicht op de Verboden Stad. De stad heeft volgends de legende 9999 en een halve kamer. Het getal 9 staat voor de keizer en de eeuwigheid. De grond is belegd met 15 lagen bakstenen, die kruislings over elkaar liggen. Dit was een beveiligingsmaatregel om te voorkomen dat vijanden een tunnel onder de muren door zouden graven.
Een paar mooie gebouwen aan de noordkant van het park:
De witte pagode in Beihan Park:
We zijn vanaf de pagode richting de oostkant van het park gelopen:
“9 million bicycles in Beijing”. Waarvan inmiddels bijna 3 miljoen huurfietsen. De fietsen worden regelmatig door vrachtwagentjes opgehaald om ze te herverdelen over de stad:
De afgelopen 3 dagen hebben we totaal bijna 50 kilometer gelopen, dus het laatste stukje terug naar Wangfujing hebben we ook maar even gefietst:
Tegen het einde van de middag hebben we sushi gegeten.
En daarna zijn we met Jeroen en Joelle, die toevallig ook in Beijing zijn, naar de Nanluoguxiang Hutong gegaan. Je ziet hier opvallend veel auto’s met houten planken voor de wielen staan. Dat schijnt te zijn omdat honden er anders elke dag tegenaan pissen:
Dit is een van de oudste hutongs in Beijing. Het is een lange straat vol met leuke winkeltjes en restaurantjes:
Deze man verkocht suikerbeesten. Of nou ja, hij had suikerbeesten staan, ik weet niet of die te koop waren, of er voor de show stonden. Ik dacht eerst dat het darmen waren ofzo, het zag er wat ranzig uit:
Op weg terug naar het hotel zijn we nog even door de APM Mall gelopen, om bij de Xiaomi-winkel te kijken.
Vlak bij het hotel komen we steeds langs dit So Happy tentje:
Waar ze deze lekker uitziende broodjes hebben:
Dus toch maar even eentje gehaald, je bent per slot van rekening niet elke dag in Beijing. Best lekker, maar wel een beetje vettig:
Dag 05 - Tempels, kunst en gebouwen in Beijing
Bij het ontbijt: een ei dat in thee gekookt was. Het smaakt zoals het eruit ziet:
We hebben vanochtend de metro gepakt naar de Confucius Temple.
De tempel ligt op een paar honderd meter wandelen van het metro station:
De man waarom het draait stond bij de ingang:
Ook hier lopen ze in klederdracht rond:
De tempel is gebouwd in 1302 en het diende eeuwenlang als de plek waar keizers offers brachten aan de grote filosoof.
Het altaar:
Met een mooi plafond:
Dit was de bovenkant van een stoel ofzo:
Achterop het terrein was een campus:
Confucius was een Chinees. Hij leefde van 551 v.Chr. tot 479 v.Chr. tijdens de Lente- en Herfstperiode van de Chinese geschiedenis.
Hij ziet er aardig wijs uit, deze Mr. Miyagi van China:
Vlak naast de Confucius Temple ligt de Lama Temple.
Dit was oorspronkelijk een paleis, nu is het een van de belangrijkste Tibetaans-boeddhistische kloosters ter wereld buiten Tibet.
Het staat er blauw van de wierook en ik heb nog steeds last van m'n keel:
Het is wel een mooi complex:
In het Paviljoen van Oneindig Geluk staat een gigantisch beeld van de Maitreya Boeddha.
Het is 18 meter hoog (plus 8 meter ondergronds) en is gesneden uit één enkel blok wit sandelhout.
Omdat de latere keizer Yongzheng hier woonde toen hij nog een prins was, kreeg het complex de status van een keizerlijk paleis (herkenbaar aan de gele dakpannen).
Na een korte lunch…
… en ff bijpraten, zijn we met Jeroen en Joelle naar de 798 Art Zone gegaan.
Dit is een voormalig militair fabriekscomplex dat is getransformeerd tot het hart van de moderne Chinese kunst. Slagboompje ervoor, mannetje in uniform, een beetje zoals bij Checkpoint Charlie in Berlijn:
Het gebied hangt aan elkaar van winkels met geinige dingen:
En kunstwerken buiten:
Een kat op het dak:
Het gaat vandaag richting de 25 graden, maar daar hebben we een oplossing voor:
IJs!
Een graffitistraatje:
Geen idee wat hier de bedoeling van was, je kon er in ieder geval niet in staan. Misschien voor kleine Chineesjes?
Toen we een kwartiertje aan het wandelen waren kwamen we dit autootje tegen:
Het zag er leuk uit, reed niet al te hard, maar je hoefde niet te lopen. Ideaal, want het gebied is behoorlijk groot!
Een tijger langs de weg, stond te brullen naar ons katten-wagentje:
Een stukje Nederland in China. 'Het dikke meisje met de Parel op een driewieler':
Art Focus, een winkel en cafe. Het uiterlijk hebben ze gejat van Frank Gehry:
Binnen was een kleine tentoonstelling van zhilinzhilin:
Iets verderop was een klein museum met een tentoonstelling van Popmart:
Zsiga - Romantic Greetings Figure
Mooi zwart is niet lelijk:
Zsiga - Head out on a Trip:
Ik ben een boom?:
Zsiga - Clutching Blue:
Een monster buiten:
Pinocchio, weer alles bij elkaar aan het liegen:
Epilepsiebeer, die op omvallen stond:
Chillen in m'n hoodie:
The Mandrill, van Yuhan Design Studio
Een astronaut:
En nog een astronaut:
Wat begon als een goedkope kraakplek voor kunstenaars in de jaren '90, is nu een hippe wijk vol galeries, designwinkels en sneakerstores. Pas wel op voor overstekende duizendpoten:
Sad Cat:
Altijd ruk, als er een worm in je appel zit:
Maar zo'n blije muur fleurt je wel weer op:
Even uitpuffen:
Deze zat er zo te zien iets te lang:
Leuke kattenkunst op de muur:
Een of andere VR-studio, maar de reclame was wel leuk:
Ze houden je overal in de gaten:
Hier moet je erg lenige vingers voor hebben:
Rond een uur of drie zijn we naar The Box Mall in Chaowai gegaan.
Een leuk wijkje met allemaal beelden rondom een winkelcentrum heen:
Iets van Q-Wakuku, volgens Google, die niet heel veel informatie over Chinese foto's heeft:
Een mooi gebouw, The Markor Cave:
En een gigantisch kunstwerk op een gevel:
Ruimtepakken zijn populair in China:
In The Box Mall zit de eerste "Miniso Land" flagshipstore van Beijing.
Tussendoor wat gegeten, en een biertje:
Daarna even wat bijkomen van al het lopen:
En toen zijn we weer op pad gegaan.
Er staan een paar versierde bomen langs de weg:
De Chinese band Mayday. Nooit van gehoord, maar ze zullen wel luid zijn, net als Chinezen zelf:
Vanaf de mall zijn we richting het business district gegaan.
De Citic-Tower, ook bekend als China Zun is 528 meter hoog. Het heeft 109 verdiepingen en is het hoogste gebouw in Beijing:
Vlak ernaast staat het CCTV gebouw, dat is ontworpen door Rem Koolhaas. Het kostte 750 miljoen en is qua vloeroppervlak het op twee na grootste gebouw ter wereld. Chinezen noemen het De Grote Onderbroek:
De zon gaat inmiddels bijna onder:
Ik verwachtte dat er een parkje was, waar je tussen de gebouwen kon lopen, maar stuitte overal op hekken en beveiligingscamera's.
We wilden vanaf het business district nog even bij de twee olympische stadions gaan kijken, Aangezien het centrum rond deze tijd 1 grote file is zijn we nog maar een stukje verder gegaan op de fiets:
Wel lachen hoor. Chinezen houden van toeteren. Bij elke stoplicht staan ze met hun scootertjes ene beetje geïrriteerd te doen dat fietsers moeten doorrijden.
Een ander mooi gebouw langs de weg, het Conrad Hotel, door MAD Architects:
Bij het Olympisch dorp staat het National Aquatics Center, beter bekend als de Water Cube:
Het lijkt een stalen frame te zijn waaraan de plastic platen zijn bevestigd. De structuur is gebaseerd op zeepbellen. Het gebouw is nu een groot zwemparadijs:
Tegenover de Water Cube staat het Beijing National Stadium, ook bekend als het Birds Nest. Er kunnen 80.000 mensen in:
Echt een heel bijzonder gebouw om te zien, het bestaat uit 42.000 ton staal. De balken zijn samen meer dan 36 kilometer lang:
Op weg terug naar het hotel kwamen we nog langs dit gebouw bij het Beijing Science Center:
En dat was alweer de laatste dag in Beijing, morgen gaan we om 11 uur met de trein naar Nanjing.
Dag 06 - Nanjing M&M (Massacre & Mall)
Vandaag een rustig dagje. Naja. Qua lopen. We zijn met de trein naar Nanjing gegaan. We vertrokken om 9 uur bij het hotel en waren rond 09:30 bij het treinstation.
Toen we door de security gegaan waren begon er een Chinese beveiliger tegen me te praten. Met een bordje: of ik een schaar in m’n koffer heb. “Nee, ik niet.” Maar Valeri wel. De schaar werd nog even nagemeten maar hij was echt te lang, dus die hebben ze weggegooid. Of gedoneerd aan een Chinese kleuterschool. De stationshal is echt bizar groot:
Er zitten meerdere restaurants, deze verkocht dumplings:
We vertrekken om 10:56 dus we hadden nog even de tijd:
We hadden voor de gein business class stoelen geboekt. Ook omdat ze je dan naar je stoel brengen en je niet hoeft te zoeken hoe het hier allemaal werkt. Daar hoorde ook een lounge bij, dus dat was een mooie plek om die dumplings op te eten:
De treinen zien er wel cool uit, een CR400BF met als bijnaam de Gouden Phoenix. Ze gaan ongeveer 350 km/u:
De stoelen waren lekker ruim. Je kan er languit in liggen:
Het enige nadeel zijn die Chinezen. Wat een fuckin randdebielen. Zit je met 5 stoelen in een coupe, heb je nog geen rust: de ene vrouw loopt de hele tijd tegen d’r kind te blèren. Terwijl een andere mongool de muziek op zijn telefoon snoeihard aan heeft staan en elke 5 seconden naar een volgend nummer skipt. En de laatste zit vrolijk de halve familie te bellen. Wat een mafklappers.
Uit het raam is het een beetje Noord-Holland, maar dan zonder schapen of koeien.
Ze hebben nog wel een geinige functie in China: op je stoel zit een QR-code waarmee je eten kunt bestellen dat dan vervolgens bij het station naar keuzen bij je stoel bezorgd wordt. Dus hoppa: KFC!
Toch iets lekkerder dan het eten dat je in de trein kreeg:
OK, je kreeg wel een leuke snackbox, met ondefinieerbare snacks erin. Die gaan we later eerst maar even door de Google Translate halen:
Uiteindelijk kwamen we na 3,5 uur reizen om 14:27 aan in Nanjing. Toch een kilometer of 1000 verderop.
We hebben in Nanjing een taxi naar het hotel genomen met de Chinese Max Verstappen. Die gast joekelde aardig door:
Torens in het centrum
Een camelia:
Een beeld bij een winkel voor de deur:
We zitten midden in het centrum. Na inchecken zijn we naar de “Memorial Hall of the Victims in the Nanjing Massacre by Japanese Invaders“ gegaan. Ze zijn hier niet zo van kort en bondig:
Het complex bestaat uit drie onderdelen: buitententoonstellingen, skeletresten en een tentoonstellingshal.
Buiten staan indrukwekkende beelden:
Een beeld van een afgehakt hoofd, om te laten zien hoe wreed de Japanners hier waren:
En je wordt er meerdere keren aan herinnerd dat de Jappen in 1937 300.000 Chinezen in de stad Nanjing, die toen de hoofdstad was, hebben afgemaakt.
En dat in 6 weken tijd:
Wel bijzonder dat Japanners altijd zo verontwaardigd zijn over Hiroshima waar ze zelf een paar jaar eerder minstens net zo bruut hebben huisgehouden. Maar tegenwoordig draait het hier voorlopig om vrede:
Zo sluiten ze tenminste het museum af.
Een standbeeld van de Vredesgodin
In het peace-parkje:
Met tot slot een beeldje:
Om niet al te depressief te worden zijn we naar de Deji Mall gegaan. Deze mall heeft de meeste omzet van malls in China:
Ze hebben hier bizar luxe toiletten. De ingang doet aan een luxe paleistuin denken:
Ook hier vieren ze het jaar van het paard:
Betonnen paaltjes zien er hier wel creatief uit:
De Apple Store, best een mooi gebouw:
De politie rijdt hier in oude Kia’s:
TouTou koekjes:
Hello Kitty:
Een Dairy Queen winkel:
Chainsaw Man:
Een mooie roze Porsche:
Bij Subway hadden ze een samenwerking met Keith Haring. Geen idee wat de connectie was:
Dit stond er op de foto:
En dit kreeg je echt. Iets minder vlees dus:
Een mooie Chinese wagen, de HONGQI Guoya. Een luxe wagen:
En een Sanrio mobiel:
De bomen staan hier ook in bloei:
Terug bij het hotel was dit het uitzicht:
Dag 07 - Stadsmuur en Purple Mountain
De eerste hele dag in Nanjing. Ook al hebben we een niet-rokerskamer, toch meurt het naar sigaretten. En ook hier vannacht weer van die typische Chinese schreeuwers. Na 23:00 nog lekker te tetteren tegen elkaar, zodat iedereen ze drie kamers verder nog kan horen. Bijzonder volkje.
Maar goed, uiteindelijk val je wel in slaap. Vanochtend zijn we naar de oude stadsmuur bij Xuanwumen gegaan. De stadspoort van Nanjing was ooit de langste ter wereld, 35 kilometer:
We waren er rond 08:15 en de muur ging pas om half negen open, dus hebben we een stukje langs het water gelopen.
Mc Donalds reclame voor een tijdelijke Cloud Cotton Candy milkshake. Een samenwerking met Popmart:
Ook hier wordt het jaar van het paard gevierd:
Je kunt hier een stuk over de muur lopen met uitzicht over Xuanwumen Lake. Leuke lampionnetjes overal:
Uitzicht op een mooie tuin beneden:
Hier waren ze bezig de lampionnen te vervangen. De oude sloegen ze kapot, zodat ze beter in de doos pasten:
Deze zat vrolijk te fluiten in de boom:
In de verte zie je de 450 meter hoge Zhifeng Tower. Het ontwerp is gebaseerd op de Chinese draak en de Yangtze Rivier:
Uitzicht op de bergen rondom Ninjang, met Purple Mountain op de achtergrond:
Een fotoframe voor de Jiming tempel, Romantic Flower City Wall staat erop:
Na 45 minuten kom je aan bij Jiefangmen, een andere oude stadspoort. Hierachter ligt de cherry blossom road. De muur is hier zo dik dat er binnenin ruimtes zijn die vroeger als munitieopslag of kazernes dienden.
Vanaf boven heb je mooi uitzicht op de Jiming Temple en de skyline met de Zifeng Tower.
De pagode van de tempel heeft 7 verdiepingen:
Een paar muurbloemen:
Vanaf de muur zijn we met een taxi naar Purple Mountain gegaan. Er waren een paar schoolklassen en de kinderen wilden met Valeri op de foto. Er was er 1 die het durfde te vragen en toen was het hek van de dam:
Rocky de raccoon en z’n broertje. Hoewel wasberen niet inheems zijn in China, worden ze vaak afgebeeld vanwege hun schattige uiterlijk
Het is hier een gigantisch complex met twee mausoleums en een park eromheen. We zijn via de sacred way naar de Meiling Villa gewandeld. Onderweg kom je langs grote beelden.
Er zijn 12 paar stenen dieren (olifanten, kamelen, etc.). Elk dier staat één keer rechtop en zit één keer geknield (voor de aflossing van de wacht). De olifanten zijn uit één enkel blok natuursteen gehouwen en wegen meer dan 80 ton per stuk.
Het Sifangcheng-paviljoen, dat fungeerde als de ceremoniële ingang naar het Ming Xiaoling-mausoleum in Nanjing:
Meiling Palace (officieel de Residentie van de President), de voormalige villa van Chiang Kai-shek en zijn vrouw Soong Mei-ling:
Een beetje vaag, een foto boven een bed, maar dit was Soong Mei-ling. In 1943 was zij de eerste privépersoon (en de tweede vrouw ooit) die het Amerikaanse Congres toesprak. Haar vloeiende Engels en charme hielpen miljarden dollars aan Amerikaanse steun binnen te halen voor de strijd tegen Japan tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Het echtpaar was christelijk; de kapel in de villa werd gebruikt voor zondagsdiensten en privégebed.:
En de auto, een Buick Eight, die eruit zag als een nepper in Disneyland:
De volgende stop was Dr. Sun Yat-sen's Mausoleum.
De monumentale marmeren toegangspoort (Paifang) van het Sun Yat-sen Mausoleum met de inscriptie "Bo Ai”, dat Universele Liefde betekent:
Dit is denk ik een van de populairste attracties in Nanjing:
Je moet 392 treden beklimmen om boven te komen, wat destijds symbool stond voor het aantal inwoners van China: 392 miljoen.
Boven was het mausoleum:
Met daarin een marmeren standbeeld. Zijn lichaam ligt in een koperen kist onder het beeld begraven.
Het uitzicht naar beneden:
Op weg terug naar beneden hoorden we een hoop gemauw. Bleek er een kat onder een struik verstopt te zitten:
Kunstwerkjes van bladeren:
Na al die trappen hadden we wel honger gekregen. Dus maar eens kijken wat er te halen was:
Dit is het geworden. Een ondefinieerbaar stuk vogel. Het bleek een gevulde kippenvleugel te zijn, waar ze rijst in hadden gepropt:
Een mooi laantje met witte platanen:
Chinese kinderen aan het chillen:
Aan het eind zijn we nog langs het Ming Xiaoling Mausoleum gelopen. De weg maakt een flauwe bocht; dit was bedoeld om boze geesten tegen te houden, omdat men geloofde dat geesten alleen in rechte lijnen konden bewegen.
Mooie bloemen langs de kant. Deze bloem staat symbool voor de lente in Nanjing en kleurt parken vaak volledig paars rond maart en april.
En een beeld van een krijger. De beelden werden daar geplaatst om de overleden keizer in het hiernamaals te bewaken en te dienen. Ze zijn uitgehouwen uit massieve blokken blauwe steen en staan er al meer dan 600 jaar.
De poort bij Ming Xiaoling:
Hier stond een mannetje met water teksten op de grond te schrijven, Nanjing Zhongshan Landschap:
Het Ming Mausoleum is omheind met rode muren:
Een klein altaartje in de tuin:
De rode muur:
Uiteindelijk kom je bij een 15 meter hoger muur aan, waar het mausoleum bovenop is gebouwd. Volgens de legende vertrokken er op de dag van zijn begrafenis 13 identieke processies uit verschillende stadspoorten om grafrovers te verwarren, zodat niemand precies wist in welke poort zijn lichaam naar binnen werd gebracht.
In de middag zijn we terug naar het centrum gegaan. Ladingen scooters langs de stoep:
We wilden langs een biermuseum, maar konden het niet vinden:
Bij de Oppowinkel hadden ze de net uitgekomen de Oppo Find N6, waarvan je de vouw in het scherm niet meer ziet:
’S avonds wilden we naar de lokale Hama Sushi, maar daar moest je meer dan 3 uur wachten. Dus zijn we naar het tentje ernaast gegaan: Liu Lang Pao Pao:
Het was een Korean BBQ restaurant. Toen we naar binnenliepen werden we in het Chinees begroet. Ik probeerde nog wat Engels meer kreeg vragende blikken terug. Dus toen maar Google translate laten zien met: we can order with the QR code? En toen was het OK: kom maar binnen, dit is je tafel. Succes ermee:
Het was even klooien maar het is gelukt:
Echt lekker vlees, wagyu met sinaasappel:
En met limoen en mint:
Er was een mannetje die de hele tijd het eten kwam brengen. Elke keer probeerde hij wat te vertellen over het eten. Maar ja: ik versta geen chinees. Op een gegeven moment kwam hij aan met stukken kip. “Do you like chicken?”. Niet direct de kipfilet waar ik op hoopte:
Toen we weg gingen kwam hij van achterin het restaurant naar voren gesneld om ons een hand te geven:
Na het eten zijn we nog even bij wat winkels in de buurt gaan kijken. TOP TOY een concurrent van Pop Mart.
TOP TOY is een "Global Art Toy Collection Store" die samenwerkt met honderden kunstenaars voor zowel blind boxes als grote verzamelobjecten. Om de hoek zat Pop Mart:
Labubu X Sanrio:
Een gebouw in de straat, met een discobol aan het dak:
Het jaar van het paard wordt goed gevierd:
Een beeld van Sun Yat-sen, dat midden op het centrale plein van het Xinjiekou-district staat:
“Ik hou van Nanjing”:
Nee echt, “Ik hou van Nanjing”:
“Ik ben hier, 2026”:
Dag 08 - Niushoushan, Bao'en Temple en Laomendong
Een mix dan Chinees en westers, met een stuk eend en zo'n oud Chinees ei:
Vanochtend zijn we naar Niushoushan Cultural Park gegaan. Het complex ligt bovenop een heuvel. Je kan er met een shuttlebusje heen:
Van bovenaf zie je goed hoe groot Nanjing eigenlijk is. Nanjing is de voormalige hoofdstad van China en telt vandaag de dag meer dan 9 miljoen inwoners.
De kalebas staat in de Chinese cultuur symbool voor geluk, gezondheid en het afweren van kwade geesten. De rode linten in de bomen op de achtergrond zijn "wenslinten" die door gelovigen worden opgehangen voor voorspoed:
Een wit beeld van de "Kleine Boeddha" die naar de hemel wijst, uitgehakt in de rotswand boven een poort. Volgens de legende wees Boeddha direct na zijn geboorte met hand naar de hemel en de andere naar de aarde:
Twee stenen beelden van jonge monniken die Go spelen:
Ze maken de tocht naar de top van er berg wel makkelijk:
De bovenkant van een pagode wordt de "finial" genoemd en fungeert als een symbolische antenne naar het goddelijke.
Uit de rotsen rondom zij beelden uitgehouwen:
Bovenop de berg staat nog een andere pagode. De pagode heeft een achthoekige vorm, een getal dat in de Chinese numerologie geassocieerd wordt met geluk en welvaart.
De is de Grote Hal van de Usnisa-koepel:
Het staat bovenop een oude ijzermijn. Het Usnisa Paleis heeft 9 verdiepingen onder de grond:
Echt een schitterend gebouw:
De koepel heeft een diameter van meer dan 200 meter:
Een van de toegangspoorten. De symmetrie in dit gangenstelsel is een kernmerk van de boeddhistische esthetiek, bedoeld om rust in de geest te brengen.
Een jonge buddha onder de Bodhi-boom van Verlichting. Volgens de boeddhistische traditie bereikte Siddhartha Gautama volledige verlichting terwijl hij in meditatie onder deze boom zat in Bodh Gaya.
Een marmeren plateau:
Als je het gebouw binnengaat kom je in een gigantische zaal waar een 7,5 meter grote buddha ligt:
Het beeld ligt in de "Hall of Usnisa" en stelt de Boeddha voor in een staat van Parinirvana (volledige rust).
Het beeld ligt in de "Hall of Usnisa" en stelt de Boeddha voor in een staat van Parinirvana (volledige rust).
Het hele gebouw staat vol met buddha's:
Vanaf de centrale hal kan je nog 6 verdiepingen naar beneden en dan kom je in de hal van 10.000 buddha's. De ondergrondse hal is bijna 40 meter hoog:
Je zit diep onder de grond maar het lijkt alsof je daglicht ziet. De tempel is gebouwd om een van de meest heilige schatten van het Boeddhisme te beschermen: een schedelrelikwie van de Boeddha.
Een wand met buddha's. Dit is een weergave van de oneindigheid van het universum en de overal aanwezige wijsheid.
En nog een buddha:
Een gouden buddha in de centrale hal. De felle kleuren (groen, oranje, paars) zijn kenmerkend voor de Tang-dynastie stijl, die in Niushoushan vaak als inspiratie dient:
Je kan boven op een balkonnetje staan:
Dit is Niu Niu, de mascotte van het park. "Niushoushan" betekent letterlijk "Ossenvormige Berg" (Niu = Os), vandaar de kleine hoorntjes op de mascotte:
Een winkeltje met cream puffs:
'S middags zijn we naar de Porseleinen Toren van Nanjing gegaan:
Dit is een groot museum dat gebouwd is op de plek waar ze de originele fundamenten van de Bao'en tempel hebben gevonden:
Ze combineren een archeologische vindplaats met moderne kunst:
Deze boog is een replica van de poorten van de oorspronkelijke Porseleinen Toren. Het is gemaakt van geglazuurde keramiek en toont de kleuren die de toren wereldberoemd maakten. De toren is verwoest in 1856.
Een wensput van 12 meter diep:
De 7-jeweled Ashoka Stupa. Een van de belangrijkste spirituele schatten van China, uit 1011. Hij werd in 2008 ontdekt in een ondergrondse crypte van de Grand Bao'en Tempel in Nanjing. Toen archeologen de stupa in 2010 openden, vonden ze een gouden en zilveren kistje. Daarin lag een fragment van het schedelbot van Siddhartha Gautama (de Boeddha). Het schedelbot ligt nu in het paleis waar we vanochtend waren.
Een kamer vol buddha's:
Een houten replica van de Porseleinen Toren. Er zaten vroeger 140 lantaarns op, die elke avond opnieuw moesten worden aangestoken:
Een kamer met een buddha:
De ledjes in het plafond veranderen de hele tijd van kleur:
Twee toeristen:
Een mooie kamer:
Dit was spectaculair: een grote boom van fiberglass, waarbij de afbeeldingen op de schermen rondom steeds veranderden:
In de volgende kamer stond Meditating Buddha under the Bodhi Tree:
Het scherm in de koepel veranderde van seizoen:
Het scherm in de koepel veranderde van seizoen:
De replica van de porseleinen toren in de middentuin:
Nog een grote buddha:
Nog een grote buddha:
Een schilderij:
Een paar grote lantaarns in de tuin, voor het kersenbloesemseizoen:
Een paar grote lantaarns in de tuin, voor het kersenbloesemseizoen:
Daar zijn ze hier, net als in Japan, ook wel blij mee:
Een vaas in de vorm van een pagode uit de 17e eeuw, uit Nederland:
En zo dag de pagode er vroeger uit:
Vanaf de tempel zijn we de stad ingewandeld, onder de Zhonghua Poort door. Het is een gigantisch militair verdedigingswerk met vier achter elkaar gelegen binnenplaatsen. In de dikke muren van de poort bevinden zich 27 enorme kamers. Hierin konden 3.000 soldatenworden verborgen:
Even de was buiten hangen:
Een Rescue Isuzu:
Dit was een leuk wijkje, Laomendong, waar veel Chinezen ook hun zaterdag doorbrengen:
Ze hadden allemaal grote kunstwerken, voor het 40e China Qinhuai Lantaarnfestival:
Labubu:
Een konijn bij een theewinkeltje:
Even bijkomen:
De Sanrio Gift Gate, die leek wat minder populair te zijn dan Pop Mart:
Een kat bovenop een steegje. De constructie gebaseerd op de traditionele lantaarnbouw uit de regio, waarbij stof over een frame wordt gespannen.
Een treurwilg vol met lampionnen:
Een treurwilg vol met lampionnen:
Een mannetje bij de camera's:
Een grote phoenix, die in de Chinese cultuur symbool staat voor deugdzaamheid, genade en de vereniging van yin en yang.
'S avonds zijn we nog een rondje door de buurt gaan lopen. De luchtbrug die Deji Plaza 1 en 2 met elkaar verbindt:
Dit knooppunt wordt dagelijks door honderdduizenden mensen gebruikt, waardoor het een van de drukste ondergrondse ruimtes ter wereld is.
Een roze roltrap in Deji Plaza:
Deze winkel werd net geopend. Ze verkochten er stoffen bloemen:
Een ijsje als afsluiter voor Nanjing, morgen gaan we naar Shanghai!
Dag 09 - Shanghai
Vanochtend zijn we met de trein richting Shanghai vertrokken. Vlak voor we bij het station werden afgezet zag ik uit de taxi dit gebouw. Beetje crappy foto maar het zag er zo cool uit. Het is het Himalaya Center, door MAD Architects:
Even de koffers stallen in de lounge:
En toen zijn we in de gigantische stationshal gaan kijken:
Veel winkeltjes:
En eten. Een paar mega grote gebakken dumplings. De Chinese versie van gyoza’s:
Deze had ik al heel lang niet meer gezien:
Ik dacht van tevoren even naar de treinen te gaan kijken, maar boven in het station is alles dicht, dus je ziet niks. Pas op de roltrap naar het perron:
Wel een mooi ding ook. Nanjing en Shanghai liggen op 300 kilometer van elkaar en daar doe je 1 uur en 20 minuten over. Op z’n top rijdt de trein tegen de 350km/u. De tekst '和谐号' op de zijkant betekent 'Harmonie’:
We waren rond 13:30 bij het hotel in Shanghai. Helaas konden we de kamer nog niet op, maar dat was niet heel erg: ik had een poging gedaan om voor Valeri een limited Starbucks beker te kopen op Taobao. Dat strandde echter bij afrekenen omdat ze geen NL telefoonnummer accepteerden. De verkoper bleek toevallig uit Shanghai te komen en wilde hem wel komen langsbrengen. Om 14:00 bij het hotel, de we zaten lekker buiten in het zonnetje op 'm te wachten:
Daarna hebben we nog een kort rondje door de buurt gelopen. Shimao International Plaza, van 333 meter hoog:
Even op een bankje gezeten:
En we zijn kort Nanjing Road op gegaan, het hotel ligt er vlak naast:
Minidoll x Hatsune Miku:
Een winkel waar ze Koreaanse amandelen verkopen in allerlei smaken: matcha, strawberry, wasabi…
Tegen drie uur zijn we naar het hotel gesjokt:
De lobby is mooi versierd:
Het uitzicht vanaf de kamer is fantastisch!
Nanjing Road met The Bund op de achtergrond:
Nanjing Road met The Bund op de achtergrond:
Aan het einde van de middag zijn we naar het water gelopen. Een Astroboy Trolley:
Deze Chinese Biggie Smalls liep door de winkelstraat:
Schapie schaapie….
“Shanghai”
Een winkel met een stomende draak:
Ze hebben hier ook een Sega Store. Maar je kunt je misschien beter afvragen welke winkel ze hier niét hebben:
Binnen was een of ander dansfestijn aan de gang. Niveau Australië met breakdancen op de Olympische Spelen:
Na een kilometer lopen…
Misschien wel de mooiste skyline ter wereld, met de wolkenkrabbers in het financiële Pudong District aan de overkant:
De Oriental Pearl Tower en de 632 meter hoge Shanghai Tower, met de Huangpu Rivier op de voorgrond:
Bovenop de Pearl Tower staan mensen:
Closeup van een van de andere gebouwen:
Op weg terug naar het hotel zagen we dit gebouw, het Shanghai International Conference Center:
Het heeft wel at weg van het Chrysler Building:
Een sportwagen met een wrap van een personage uit Uma Musume Pretty Derby, een populaire Japanse franchise waarin paarden als anime-personages worden afgebeeld. Dit soort auto-ontwerp heet een “itasha” — een Japanse subcultuur waarbij voertuigen worden versierd met opvallende anime- of gamekarakters.
Een van de gigantische malls in Shanghai:
Terug op de kamer was het een beetje dichtgetrokken, maar soms klaarde het nog wat op:
Dag 10 - Molly, French Connection en een tempel
Gisteren zagen we op een bus reclame voor een Molly 20 tentoonstelling.
Dat was in het Focus Foundation Art Center waar we sowieso al heen wilden, dus dat kwam goed uit.
We hebben een taxi gepakt, dat kost hier echt niks (2,50-3 euro voor 20 minuten rijden).
De gevel van het gebouw bestaat uit 675 bewegende buizen die langzaam om het gebouw heendraaien:
Heel mooi om te zien:
Binnen was het een grote verzameling Molly’s:
Originele ontwerpschetsen:
Space Molly:
Een nagebouwde studio van ontwerper Kenny Wong:
Een boksring met Angry Molly:
Tell ‘em why you mad son:
Knabbel en Babbel:
En dit zag eruit zoals veel Chinese souvenirs:
Op het dak, met uitzicht op Pudong:
Bye bye…
Op straat stonden nog twee grote beelden:
Wel grappig: er liep denk ik wel 30 man personeel rond in het museum, maar er was geen hond binnen:
Van het museum zijn we naar het Fuyoumen Commercial Building gegaan. Een soort koopjeswinkelcentrum voor souvenirs en handcrèmes die Valeri op Rednote was tegengekomen.
Daarna de taxi naar een winkelcentrum om te kijken of ze een of andere trui hadden voor Valeri. Die hadden ze we maar je mocht niet passen. Dat schoot dus niet echt op.
Dus opnieuw de taxi in en naar Tianzifang, daar hebben we een stukje door de oude wijk (1920-1930) gelopen.
“Ik ben in Shanghai”
White Rabbit, een Chinees snoepmerk dat in 1943 werd opgericht:
In een van de pandjes waar we langsheen liepen stond dit robotje:
Een van de Sinan Mansions in de French Concession. Het complex bestaat uit 51 historische villa's die tussen 1920 en 1940 zijn gebouwd.
Daarna zijn we naar het Gentle Monster Haus gegaan. Hier hebben ze weer bizarre kunst-installaties staan. Een loopband met een croissant als beloning:
Een vreemd beeld:
Twee grote bewegende hoofden:
Mickey Mouse, voor de F1 van Shanghai, een week of 3 geleden:
Vanaf daar zijn we weer een stukje verder gefietst.
Het goudkleurige, golvende ontwerp van Prada is geïnspireerd op het werk van de kunstenaar Carlos Cruz-Diez. Door de verticale lamellen lijkt de gevel te veranderen of te "bewegen" als je erlangs loopt of rijdt.
“Ik zie je bij de Feifei Flower”.
De Shanghai Library. Met een vloeroppervlakte van meer dan 127.000 vierkante meter en een collectie van miljoenen items behoort hij tot de grootste bibliotheekgebouwen ter wereld.
Valeri op de fiets, waar het aan de borden te zien eigenlijk niet mag.
Een mooie blauwe regen:
Het Wukang Mansion. Hier was het wel een gekkenhuis met verkeersregelaars. Even een foto nemen vanaf de zebra terwijl het stoplicht groen was leverde een non-stop gefluit van de agenten op. Ik vond het allemaal mooi: groen is groen, opzouten:
Van de mansion hebben we opnieuw een taxi gepakt naar de Jing An Temple. De tempel van buiten, veel goud:
Het is een van de beroemdste boeddhistische tempels in Shanghai, midden in het moderne zakendistrict aan West Nanjing Road.
De tempel van binnen. Mensen proberen muntjes in de grote toren in het midden te gooien. Dat gaat niet altijd even goed dus de de muntjes vliegen je soms om de oren.
Peace
3 Gouden leeuwen op een toren:
En nog meer gouden punten op het dak. Voor de zichtbare delen van de daken is bladgoud gebruikt.
En nog meer gouden punten op het dak. Voor de zichtbare delen van de daken is bladgoud gebruikt.
De Apple Store hier tegenover leek wel een gedenkplek:
\Deze zagen we toen we met de taxi voor een stoplicht stonden. Goeie combinatie: fruit met de verzameling sigaretten op de achterwand! Toen we met de taxi bij het hotel waren afgezet begon de taxichauffeur in het Chinees te brabbelen. Ik dacht ‘ik heb net betaald via de app, dus wat wil hij nou’. Dus ik gaf ‘m mijn telefoon zo van: laat ff zien wat de bedoeling is. Ging ie voor zichzelf een review schrijven en liep als een gek op het scherm te tikken om hartjes toe te voegen ^_^
’S avonds was ik nog wat aan het klooien met Meituan. “Het moet toch te doen zijn om eten te bestellen”. Half uurtje klooien in de Chinese app, steeds screenshots naar Gemini sturen met de vraag “wat moet ik hier invullen”…
En voila, 30 minuten later stond de bezorger in de lobby met z’n pizza en pasta:
Na het eten zijn we nog even de stad in gegaan. Een kunstwerk in het park voor de deur. Het monument herdenkt de 4-mei-beweging, een belangrijke intellectuele en politieke hervormingsbeweging in de Chinese geschiedenis.
Het terras bij het hotel is leuk verlicht:
Ze hebben hier een hoop flagship stores. Lego:
M&M’s:
Top Toy:
En de Miniso Land:
Van drie verdiepingen:
Tegen een uur of zeven hebben we het voor gezien gehouden…
Dag 11 - Pudong & Disney
Flinke bewolking vanochtend maar het bleef aardig droog de hele dag.
We hebben een aardig tripje gemaakt vandaag. Eerst met de metro naar de Bund Sightseeing Tunnel.
Je gaat in een klein karretje onder de bodem van de Huangpu rivier door.
Ze hebben de boel wat opgeleukt met een lichtshow.
De tunnel is zo’n 650 meter lang.
Je komt uit naast de Oriental Pearl Tower:
Net aan de overkant, in Pudong, zit meteen een grote Disney Store.
Vanaf daar zijn we naar de Shanghai Tower gefietst.
Als je er toch bent dan wil ook wel even de hoogste toren van China op. Je kunt eerst naar de 118e verdieping. De lift gaat met 18 meter per seconde omhoog.
Van boven was het uitzicht nog redelijk. Je kon in ieder geval de Oriental Pearl Tower nog goed zien.
Boven kon je nog een stukje hoger om de “Tuned Mass Damper” te bekijken. Dit is het contragewicht dat gebruikt wordt om de toren stabiel de houden tijdens de tropische stormen die hier nog weleens voorbij komen.
Als je omhoog kijkt zie je alleen maar hoge torens om je heen.
De Shanghai Tower heeft zo’n rare vorm om stabieler in de wind te kunnen staan.
Van de toren zijn we naar de Lalaport Mall gegaan. Deze doet denken aan de malls in Japan. Ze hebben er buiten ook een Gundam staan. Het is de ZGMF-X10A Freedom Gundam van 18 meter hoog. Het beeld weegt bijna 50 ton.
Tussen de middag een sushi-lunch. Met wat aparte smaken. Kaviaar:
En eend:
Een Kaws companion in de mall:
En een groot Gudamhoofd.
Aangezien we al een aardig eind in de richting zaten zijn we ’s middags nog even bij Disneytown gaan kijken.
Dit is het shoppinggedeelte bij Disneyland Shanghai. Sommigen nemen dat shoppen iets te serieus!
Knabbel en Babbel:
En Mickey & Minnie Molly’s:
Pinocchio was er ook.
’S avonds dachten we even door the mall die aan het hotel zit te lopen. Dit leek van buitenaf weinig voor te stellen.
Maar binnen bleek dat het 10 verdiepingen waren.
Er zat zelfs een hele klimhal in:
OK, nog een paar Knabbel & Babbel dan:
En een Space Molly:
Toen het donker werd klaarde het flink op, dus mooi uitzicht!
Dag 12 - Jing'an Park, Vuitton, Yu Garden en North Bund
Deze Snow King zagen we steeds vanuit het hotel, dus vanochtend maar even langsgegaan. Het ligt vlakbij People's Square, het symbolische hart van Shanghai.
Daarna zijn we naar het Jing'an Sculpture Park gefietst. Een klein parkje in de stad waar Chinezen ook graag hun tijd doorbrengen.
De tulpen staan in bloei en het was wel mooi om te zien dat Chinezen thuis ook doen wat ze bij ons doen: ondanks de bordjes gewoon tussen de tulpen gaan zitten.
Aan de rand van het park staat het Shanghai Natural History museum.
Jolie Folie van de Franse kunstenaar Marc Fornes:
Na nog een paar beelden te hebben bekeken zijn we de naar "The Louis" gewandeld.
Onderweg nog een typisch Chinees straatje:
Dit is echt een bizar gebouw. Alsof er een boot middenin de stad ligt aangemeerd.
De boot ziet eruit als een grote koffer. Het symboliseert de reis en het erfgoed van Louis Vuitton als kistenmaker voor reizigers.
Het anker is uit:
Binnen is een tentoonstelling over de geschiedenis van Vuitton.
Kleren uit de debuutcollectie van Pharrell Williams:
En Virgil Abloh:
Closeup:
Nike Air Force 1’s door Virgil. In tegenstelling tot normale Nike’s, zijn deze schoenen met de hand gemaakt in de Louis Vuitton-atelier in Fiesso d'Artico, Italië.
Er was een vrouw bezig een koffer te beschilderen. Klein plaatje op d’r telefoon en naschilderen maar:
De koffer van de prijs voor de F1 race van Monaco:
Rond de middag zijn we naar de Shanghai City God Temple gegaan:
Mooi kleurrijk:
En veel goud, zoals in het plafond:
En hier:
Ze hadden ook een ‘Lao City God Temple Snack Square’, met lekkere crab:
Het complex is echt gigantisch, dit is het centrale plein van de Yuyuan Bazaar. Hoewel ze er oud uitzien, zijn veel van deze gebouwen reconstructies die nu dienen als winkels en restaurants.
Dit is de Jiuqu Bridge, met een 9 zigzags erin, want opnieuw: de verrekte geesten die niet om een hoekje kunnen:
Het Huxinting Theehuis, midden in de vijver met de Shanghai Tower op de achtergrond:
Achter de tempel ligt de Yu Garden, "Beroemde Tuin aan Zee" staat erop:
Veel van dit soort Russen, die gewoon met 2 man personeel fotoshoots laten doen:
Een grot achter een oude steen:
Een mooie tuin:
En nog een, met een leuk poortje:
Een leuk gevormde deur:
Een overdekte gang met lampionnen:
Twee draken die met een parel aan het spelen zijn. Ze staan op de muur om geesten buiten te houden:
’S middags zijn we nog kort naar de North Bund gegaan. Er liggen hier van die glimmende eieren:
Bloesems:
Een bijzonder ijsje. De buitenkant was van eetbaar papier:
Music Gate, ontworpen door de Britse architect Will Alsop.
Verschillende flesjes drinken:
’S avonds zijn we nog even naar The Bund gelopen. Dit hotel maken alle Chinese huisvrouwen een foto van. Dus ik kon niet achterblijven.Charlie Chaplin en Marlene Dietrich hebben hier geslapen en het wordt gebruikt in een tv-serie:
We waren niet de enige die dacht even een foto bij het water te maken!
Maar goed, lange apenarmen omhoog, over de Chineesjes heen en voila. De schermen gaan om 22:00 uit om energie te besparen:
Op de terugweg nog even bij wat winkels gekeken. Chiikawa:
Maar ook hier wat het enorm druk, dus dat doen we vrijdagochtend nog wel een keer dunnetjes over:
Morgen gaan we een dagje naar Suzhou.
Dag 13 - Suzhou
Vandaag zijn we naar Suzhou gegaan. Eerst een stukje met de metro vanaf People’s Square. Daarna een half uur met de trein.
Dit was het plein voor Shanghai Railway Station:
Op weg naar Suzhou zagen we een hoop van dit soort torenflats. Niet heel gek, want ook daar wonen 13 miljoen mensen. Ik had vooraf het idee dat het een oud dorpje zou zijn, maar niet dus:
We zijn met de taxi naar de Lion Forest Garden gegaan, Toen we er bijna waren stonden we vast in het verkeer. Zelfs de SWAT-unit kon het niet fixen:
Dus zijn we maar uitgestapt en het laatste stukje gaan lopen. Bij de tuin was het al aardig druk:
Veel schoolklassen en Chinese toeristen. De tuinen vallen onder Unesco werelderfgoed en zijn enorm populair.
Sommige hoekjes waren nog wel een beetje rustig:
Ze hadden hier een enorme verzameling stenen. En daar zat iedereen op. Een soort apenrots vol Chinezen. De doolhoven van rotsen zijn ontworpen om een groot gebergte te simuleren in een kleine ruimte.
Een vrouw in een moderne variant van de Qipao, een traditionele Chinese jurk.
Een mooi bamboebosje. In de Chinese cultuur staat bamboe voor morele integriteit en veerkracht, omdat het buigt maar niet breekt.
Een meisje in klederdracht:
Een klein paviljoen in de tuin. De plaatsing van het water en de stenen links is zorgvuldig gekozen om de energiestroom in de tuin te optimaliseren.
Hier hadden ze ook een stenen boot, deze zag er nog een stuk beter uit dan die in Beijing een week geleden:
Nog meer stenen, met nog meer mensen:
Een rustig poortje bij het einde van het park
Nog een foto:
En toen zijn we het park uitgelopen. Je ziet hier veel platanen, die in de 19e en 20e eeuw in Chinese steden werden geplant voor hun schaduw. Het was vandaag ook behoorlijk warm, tegen de 25 graden.
Op naar het volgende park. Suzhou had vroeger honderden kilometers aan grachten.
Langs het water worden ook volop foto’s gemaakt. Ze huren hier jurken en boeken dan een fotosessie. De ronde waaier is een symbool van eenheid en geluk.
Dit was de rij voor het ‘Humble Administrator’s Garden’;
Er mogen 4000 mensen per uur naar binnen. We hebben een half uur in de rij gestaan. Het bord boven de deur betekent: "Tuin van de Onbekwame Ambtenaar”. De tuin werd aangelegd in de vroege 16e eeuw (Ming-dynastie) door een gepensioneerde ambtenaar:
Het werkt met tijdsloten van een uur, dus ik had verwacht dat het niet zo druk zou zijn. Maar helaas:
Ook hier weer de mooie stenen:
En meisjes met fotoshoots:
Paviljoens aan het water zijn ontworpen om koele lucht op te vangen tijdens de hete, vochtige zomers van de regio.
Een mooi rustige kamer. Het schilderij op de achtergrond is een klassiek "Berg en Water" (Shanshui) landschap, de hoogste vorm van Chinese schilderkunst.
Deze tuin vonden we allebei niet zo, dus we zijn er vrij snel doorheen gegaan. Terug naar Pingjiang Road; een oude straat langs het water.
Hier zaten ze om de 5 meter te livestreamen:
Of waren ze bezig met een fotoshoot:
Best knap in deze drukte. De straat waar we lopen is meer dan 1200 jaar oud.
Deze liepen voor ons langs het water:
’S middags hebben we een taxi naar de Tiger Hill Pagoda genomen. Op het bord staat "De nummer één berg in de Wu-regio”:
Dit is een historisch gebied in het noorden van Suzhou.
Ook hier de klederdracht:
Dit was ‘m dan: de Tiger Hill pagode. Hij staat 3 graden scheef, deze Chinese toren van Pisa. Hij dateert uit de 10e eeuw en is volledig van baksteen gebouwd. De toren is 47 meter hoog en heeft zeven verdiepingen.
Op weg naar boven:
In het water lagen deze twee versierde bootjes:
We zijn met een treintje naar boven gegaan, om de toren van dichtbij te bekijken:
Deze hoed met rode linten is een variatie op de Mi Li, die vroeger werd gedragen door reizigers om stof en nieuwsgierige blikken te vermijden.
Deze heeft haar kapsel versierd met bloemen en traditionele haarspelden die vroeger de sociale status van de drager aangaven.
Op weg naar beneden heb ik nog een lekker broodje opgepikt. Een soort bladerdeeg met gehakt:
Nog even kijken bij de bloesems bij de uitgang…
En toen zijn we doorgegaan naar de Panmen Scenic Area, in het zuiden van de stad.
De Ruiguang Pagode werd oorspronkelijk gebouwd in 247 n. Chr., hoewel de huidige structuur voornamelijk uit de vroege Song-dynastie stamt.
Een mooi bonsaiboompje:
De enorme drijvende lantaarns in de vorm van goudvissen symboliseren overvloed en geluk
Een kat bovenop een beeld van een tijger:
De pagode en het theehuis:
De Wumenbrug, die deed denken aan Italië:
De oud waterpoort, die voor het eerst werd gebouwd in 514 v.Chr:
Deze zagen we uit de taxi door het raam:
De laatste stop in Suzhou was de Snow King Flagship Store:
Suzhou:
"Val, nog wat gekocht?"
Een indrukwekkende politiewagen op het station:
Een autonome patrouillerobot van de Suzhou Station Police Station. De robot is uitgerust met een touchscreen waar reizigers informatie kunnen opvragen of direct contact kunnen opnemen met de politie.
Met de trein reizen is net vliegen hier, qua ervaring. Je moet eerst kaartje hebben anders kom je het station niet eens binnen. Je kaartje is gelinkt aan je paspoortnummer, daarmee moet je bij de ingang door de security. 15 minuten voordat de trein vertrekt scannen ze je paspoort bij het perron opnieuw. En als je bij aankomst het stationsgebouw uit wilt scannen ze je paspoort nog een keer.
De treinen zijn wel mooi:
Op Shanghai Honquiao Station zijn we nog even bij ZZER gaan kijken. Een gigantische consignment shop waar mensen hun tweedehands merkartikelen kunnen verkopen. Je hebt dus rekken vol met tassen:
Murakami x Vuitton.
We gingen rond 08:30 de deur uit en waren om 20:00 weet terug, dus dat was een hele lange dag. Nu helemaal kapot.
Dag 14 - Een dagje regen in Shanghai
Weer wat bijzonders bij het ontbijt: een zout eendenei en een duizendjarig ei. Dat eendenei was nog wel te doen, die andere voelde vooral raar aan, gelei leek het op:
Na twee weken is het er dan toch van gekomen: een dag regen ><
Dus zijn we vooral wat winkels in gegaan, Tamashii Nations, met een metal build Gundam:
Bailian ZX is een winkelcentrum om de hoek, het lijkt daar soms net alsof je in Japan zit.
Het wordt het Akihabara van China genoemd (beetje overdreven), met 6 verdiepingen aan anime-spul:
En zelfs een paar Blythes:
Er was een mannetje aan het tekenen op de muur:
Lekker lopen in de regen. Echt blij dat we afgelopen twee weken lekker weer hebben gehad…
Dozen vol met amandelen met smaakjes van HBAF (Honey Butter Almond & Friends):
Op de laatste dag heb ik deze nog gegeten:
Dumplings met soep erin. Bijzonder ervaring!
’S middags zijn we naar het 1000 Trees winkelcentrum gegaan met de taxi:
Echt een cool gebouw, doet een beetje denken aan een moderne versie van het Centraal Beheer gebouw. Het is geïnspireerd op de Hangende Tuinen van Babylon en de Chinese berg Huangshan.
Van binnen ook wel mooi ingericht. Het gebouw is ontworpen door de Britse ontwerper Thomas Heatherwick. De gestreepte kolommen zijn de onderkant van de enorme plantenbakken die je buiten ziet.
Liften met kunstwerken erachter:
En de bovenste verdieping:
Er was verder bijna geen hond binnen, dus we konden er mooi rustig even rondkijken.
D’r zat zelfs een Aldi, er zijn er inmiddels 75 in China, waarvan de meeste rondom Shanghai:
Van de mall zijn we nog even naar het centrum gegaan:
Een leuk kunstwerk:
En er stond nog een Molly Angry Energy tentoonstelling. Van die regen wordt je vanzelf pissig:
Hot Toys heeft hier ook een winkel:
Rond het eind van de middag waren we wel klaar met die regen. Dus hebben we maar weer een pizza besteld.
Deze werd sneller bezorgd dan gedacht, dus wij naar beneden om te vragen of ze ‘m hadden ontvangen. Waren ze een tijdje aan het zoeken, totdat iemand een helder moment had: hij bleek in de kast buiten te staan:
Dit kan je hier als extra bestellen, pigs in a blanket:
Morgen zit het er weer op, we vliegen om 11:15 naar Nederland en landen dan rond 19:00 weer op Schiphol.
Dag 15 - Naar huis
Helvetica; Zo, de wekker om 6 uur gezet vanochtend:
Nog een blik op die Chinese zon met smog vanuit de taxi. Die zoals de meeste taxi's hier enorm naar sigarettenrook meurde:
We waren ruim op tijd bij het vliegveld en hebben een tijdje in een lounge gezeten, maar daar was het zo warm dat we maar bij de gate zijn gaan zitten:
Het vliegtuig stond er ruim op tijd, dus geen angst voor vertraging:
We konden bij inchecken upgraden naar business stoelen. Omdat de vlucht 13:15 was hebben we dat maar gedaan.
Iets lekkerder eten:
En languit liggen, dan kom je wel een stuk minder gebroken aan:
Al met al moet ik zeggen dat de stoelen op de eerste rij van Economy, die we op de heenweg hadden, qua ruimte ook niet verkeerd waren. Daar is de stoel alleen wel een stuk smaller, dus je kunt niet even "anders gaan zitten". Dan is je kont na 13 uur wel helemaal kapot, maar qua prijs-kwaliteit is dat denk ik wel de betere optie.
No comments:
Post a Comment