Lekker zo’n jetlag. Rond 21:00 kapot en slapen, om 03:00 weer wakker. Maar goed, dat zal over een dag of 2 wel voorbij zijn.
Een goed ontbijtje erin en we zijn op pad gegaan:
De scooters waar ze hier op rond rijden zijn allemaal voorzien van een paar dekens. Het zijn redelijke koukleumen denk ik, want overdag is het inmiddels goed te doen:
Reclame voor Chinese graanjenever in de metro. Zodat je ’s ochtends meteen je hand op een fles hebt:
08:02, we zijn op weg naar Tianmen Square. De metrostations hangen vol met camera’s en voor je bij het perron aankomt moet je door een detectiepoortje heen. Chinezen moeten ook een foto laten maken, als buitenlander kan je doorlopen.
Nanchang Street aan de rand van de verboden stad:
Ik zag hier aan de overkant van de weg het gebouw van het Nationaal Centrum voor Uitvoerende Kunsten, dus dacht ik loop er even heen. Dat viel tegen: je moet omlopen, door een ID-check en dan onder de weg door.
Het is wel een mooi gebouw gemaakt van titanium en glas. Het is ontworpen door de Franse architect Paul Andreu.
In de tunnel terug naar de verboden stad:
Je moet via een paspoortcontrole en securityscan voordat je het gebied rondom Tiananmen Square op mag. We waren er rond een uur of 9 en stonden een half uurtje in de rij. Zodra je door erdoor bent zie je de TIananmenpoort naar de Verboden Stad:
Hier tegenover ligt het Plein van de Hemelse vrede, waar we eerst heen zijn gegaan. Aan de rechterkant ligt de Great Hall of the People, waar staatsbezoeken worden gehouden:
Midden op het plein staat het Monument voor de Volkshelden. Een eerbetoon aan alle soldaten en revolutionairen die zijn omgekomen. De obelisk is bijna 38 meter hoog:
Aan het van het plein staat het Mausoleum van Mao Zedong. Zijn lichaam ligt hier opgebaard in een kristallen kist.
Het is na zijn dood in 1976 door tienduizenden vrijwilligers gebouwd:
2536
Het gebouw was vanochtend gesloten. Normaal gesproken zijn de wachtrijen enorm, omdat Chinezen hier hun respect komen tonen:
Voor het mausoleum staat het standbeeld “Revolutionaire Strijd”. Arbeiders, boeren en soldaten die samen voorwaarts marcheren. Het symboliseert de eenheid van het Chinese volk:
Terug bij het begin van het plein heb je mooi zicht op de Poort van de Hemelse Vrede aan de overkant van de weg:
Het 6 meter hoge portret van Mao Zedong wordt elk jaar op 1 oktober vervangen door een nieuw handgeschilderd exemplaar. Het is zo geschilderd dat zijn ogen je overal op het plein aankijken:
We waren er net bij het wisselen van de Erewacht van het Volksbevrijdingsleger.
Dit is het voorplein van de verboden stad, waar je je tickets moet laten scannen:
Hoewel het best druk is, gaat dat allemaal redelijk vlotjes. Dus na een kwartiertje wachten konden we onder de Meridiaanpoort de Verboden Stad binnenwandelen. Het gebouw is ruim 35 meter hoog. De huidige versie stamt uit 1647:
De Binnenste Gouden Waterbruggen: vijf marmeren bruggen die symbool staan voor de vijf confuciaanse deugden:
Je ziet heel veel meisjes die voor een dag een traditionele hanfu outfit uit de Ming-dynastie huren:
Dit gebouw is de Hal van de Opperste Harmonie. Het grootste en belangrijkste gebouw van het complex:
Een van de twee Keizerlijke Leeuwen die de wacht houden. Hij symboliseert de eenheid en macht over het rijk:
De Zhaode Poort, naar een volgend plein:
En terugblik naar waar we vandaan kwamen, richting de Poort van Opperste Harmonie:
Het grote bronzen beeld van een draak-schildpad, die symbool staat voor een lang leven en de onverwoestbaarheid van de keizerlijke macht:
Een grote bronzen vaas die diende als waterreservoir om branden mee te blussen:
Leuke kleine beeldjes op het dak. Het aantal figuren geeft de status van het gebouw aan:
De Poort van de Hemelse Zuiverheid scheidt het Buitenhof van het Binnenhof, waar de familie woonde:
De Hal van de Middelste Harmonie diende als rustplaats voor de keizer:
De mooie daken van de zijpaleizen:
Een Spirit Wall. Dit soort muren werden geplaatst om boze geesten tegen te houden omdat ze geloofden dat geesten alleen in rechte lijnen kunnen bewegen:
Een bronzen leeuw met een welpje:
Het caisson-plafond bij een volgende poort. De panelen zijn beschilderd met de keizerlijke draak en de feniks, als symbool van de harmonie tussen de keizer en de keizerin:
Je kon bij sommige gebouwen naar binnen kijken. Dit is het paleis van de Hemelse Zuiverheid met de troonzaal:
De troon van de keizer:
Een close up van de troon in de Hal van de Eenheid:
Na een kilometer of 2 lopen kwamen we bij het einde van de Verboden Stad in de Keizerlijke Tuin. De bomen hier zijn meer dan 400 jaar oud:
Nog een mooi beeld van een Qilin: een mythologisch dier dat symbool staat voor wijsheid, voorspoed en vrede:
Je ziet hier veel van deze blauwe eksters:
Je kijkt hier door een van de zijpoorten in een lange gang die de verschillende paleishoven van elkaar scheidde. Deze gangen waren essentieel voor de logistiek en de beveiliging binnen de Verboden Stad.
Bij het klokkenmuseum vind je een grote verzameling klokken die de keizer als geschenk heeft ontvangen. Voornamelijk vanuit Groot-Brittannië en Frankrijk:
Een 18e eeuwse klok:
Dit is een van de negen op de Muur van de Negen Draken:
Dit beeld staat in de Keizerlijke Tuin. Zelfs de sterkste dieren knielen voor de keizer:
De noordelijke uitgang, met de Poort van de Goddelijke Kracht::
Tijd voor een snack: een rouiiamo. Een Chinese variant van een saucijzenbroodje:
En wat matcha:
Wel een leuk straatje, Donghuamende aan de oostkant. Met allemaal souvenirs en eettentjes. Vanaf hier zijn we terug naar Wangfujing gelopen:
Dit zag er wel apart uit op de foto, dus maar eens geprobeerd. Het bleek zenggao, kleefrijst met suiker te zijn. Een mooie zoete bende, maar best lekker:
Snacks, snacks, overal snacks:
’S middags zijn we naar de Tempel van de Hemel gegaan. We hadden de ingang aan de oostkant, dan loop je door een lange overdekte gang:
Tot je bij de tempel aankomt: de Hal van het Gebed voor een Goede Oogst Echt een prachtig gebouw!
Je mag niet naar binnen, maar kunt wel naar binnen gluren door de openstaande deuren:
Ook hier zijn ze weer volop aan het poseren. Deze kreeg er hoofdpijn van zo te zien:
Een detail van het dak. De blauwe dakpannen moesten de kleur van de hemel nabootsen.
Ook maar even op de foto met de tempel:
Binnen in een ander stukje tempel: de Imperial Vault of Heaven.
Dit meisje stond te poseren bij de tempel:
Mooi, onder zo’n poortje:
De Poort van het Gebed voor een Goede Oogst, richting de uitgang:
De ingang naar de Echo Wall.
Een kleine versie van de tempel, de Imperial Vault of Heaven. Hier werden de tabletten bewaard die gebruikt werden tijdens ceremonies:
Een stukje dak met Wenshou dakfiguren:
Vanaf het circulaire altaar kijk je naar de Imperial Vault of Heaven. De witte marmeren poorten symboliseren de overgang van de aarde naar de hemel:
Rondom liggen eeuwenoude cypresbossen, Sommige bomen hier zijn meer dan 500 jaar oud:
De blauwe lijn is er voor toeristen:
Een paleiskat in de gracht bij de stadsmuur. Ze worden verzorgd door het personeel en de lokale bevolking. Ze worden gezien als de bewakers van de oude stenen:
We zijn via de oostpoort naar buiten gegaan:
Een beeld van een Tang dynastiepaard:
Een schildering op het Tiantan Dongmen metrostation. Het beeldt een keizerlijke processie uit die op weg is naar de Tempel van de Hemel voor de offers.
We zijn nog even door de APM-Shopping Mall gelopen. Een van de vele malls in de buurt:
Een cosplaymeisje in de mall:
Rua betekent aaien in het Chinees. Geen idee wat die kat verder kan:
Een grote panda op het 3D-scherm:
In heel China komen vrouwen (vaak gepensioneerd) 's avonds samen op openbare pleinen om te dansen op synchrone muziek. Het is een sociale activiteit en een manier om fit te blijven.
En de verlichte Wangfujing Church:






































































Ziet allemaal weer prachtig uit. Mooi en rustig op de Chinese Muur en gaaf rodelend naar beneden.
ReplyDelete