De eerste hele dag in Nanjing. Ook al hebben we een niet-rokerskamer, toch meurt het naar sigaretten. En ook hier vannacht weer van die typische Chinese schreeuwers. Na 23:00 nog lekker te tetteren tegen elkaar, zodat iedereen ze drie kamers verder nog kan horen. Bijzonder volkje.
Maar goed, uiteindelijk val je wel in slaap. Vanochtend zijn we naar de oude stadsmuur bij Xuanwumen gegaan. De stadspoort van Nanjing was ooit de langste ter wereld, 35 kilometer:
We waren er rond 08:15 en de muur ging pas om half negen open, dus hebben we een stukje langs het water gelopen.
Mc Donalds reclame voor een tijdelijke Cloud Cotton Candy milkshake. Een samenwerking met Popmart:
Ook hier wordt het jaar van het paard gevierd:
Je kunt hier een stuk over de muur lopen met uitzicht over Xuanwumen Lake. Leuke lampionnetjes overal:
Uitzicht op een mooie tuin beneden:
Hier waren ze bezig de lampionnen te vervangen. De oude sloegen ze kapot, zodat ze beter in de doos pasten:
Deze zat vrolijk te fluiten in de boom:
In de verte zie je de 450 meter hoge Zhifeng Tower. Het ontwerp is gebaseerd op de Chinese draak en de Yangtze Rivier:
Uitzicht op de bergen rondom Ninjang, met Purple Mountain op de achtergrond:
Een fotoframe voor de Jiming tempel, Romantic Flower City Wall staat erop:
Na 45 minuten kom je aan bij Jiefangmen, een andere oude stadspoort. Hierachter ligt de cherry blossom road. De muur is hier zo dik dat er binnenin ruimtes zijn die vroeger als munitieopslag of kazernes dienden.
Vanaf boven heb je mooi uitzicht op de Jiming Temple en de skyline met de Zifeng Tower.
De pagode van de tempel heeft 7 verdiepingen:
Een paar muurbloemen:
Vanaf de muur zijn we met een taxi naar Purple Mountain gegaan. Er waren een paar schoolklassen en de kinderen wilden met Valeri op de foto. Er was er 1 die het durfde te vragen en toen was het hek van de dam:
Rocky de raccoon en z’n broertje. Hoewel wasberen niet inheems zijn in China, worden ze vaak afgebeeld vanwege hun schattige uiterlijk
Het is hier een gigantisch complex met twee mausoleums en een park eromheen. We zijn via de sacred way naar de Meiling Villa gewandeld. Onderweg kom je langs grote beelden.
Er zijn 12 paar stenen dieren (olifanten, kamelen, etc.). Elk dier staat één keer rechtop en zit één keer geknield (voor de aflossing van de wacht). De olifanten zijn uit één enkel blok natuursteen gehouwen en wegen meer dan 80 ton per stuk.
Het Sifangcheng-paviljoen, dat fungeerde als de ceremoniële ingang naar het Ming Xiaoling-mausoleum in Nanjing:
Meiling Palace (officieel de Residentie van de President), de voormalige villa van Chiang Kai-shek en zijn vrouw Soong Mei-ling:
Een beetje vaag, een foto boven een bed, maar dit was Soong Mei-ling. In 1943 was zij de eerste privépersoon (en de tweede vrouw ooit) die het Amerikaanse Congres toesprak. Haar vloeiende Engels en charme hielpen miljarden dollars aan Amerikaanse steun binnen te halen voor de strijd tegen Japan tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Het echtpaar was christelijk; de kapel in de villa werd gebruikt voor zondagsdiensten en privégebed.:
En de auto, een Buick Eight, die eruit zag als een nepper in Disneyland:
De volgende stop was Dr. Sun Yat-sen's Mausoleum.
De monumentale marmeren toegangspoort (Paifang) van het Sun Yat-sen Mausoleum met de inscriptie "Bo Ai”, dat Universele Liefde betekent:
Dit is denk ik een van de populairste attracties in Nanjing:
Je moet 392 treden beklimmen om boven te komen, wat destijds symbool stond voor het aantal inwoners van China: 392 miljoen.
Boven was het mausoleum:
Met daarin een marmeren standbeeld. Zijn lichaam ligt in een koperen kist onder het beeld begraven.
Het uitzicht naar beneden:
Op weg terug naar beneden hoorden we een hoop gemauw. Bleek er een kat onder een struik verstopt te zitten:
Kunstwerkjes van bladeren:
Na al die trappen hadden we wel honger gekregen. Dus maar eens kijken wat er te halen was:
Dit is het geworden. Een ondefinieerbaar stuk vogel. Het bleek een gevulde kippenvleugel te zijn, waar ze rijst in hadden gepropt:
Een mooi laantje met witte platanen:
Chinese kinderen aan het chillen:
Aan het eind zijn we nog langs het Ming Xiaoling Mausoleum gelopen. De weg maakt een flauwe bocht; dit was bedoeld om boze geesten tegen te houden, omdat men geloofde dat geesten alleen in rechte lijnen konden bewegen.
Mooie bloemen langs de kant. Deze bloem staat symbool voor de lente in Nanjing en kleurt parken vaak volledig paars rond maart en april.
En een beeld van een krijger. De beelden werden daar geplaatst om de overleden keizer in het hiernamaals te bewaken en te dienen. Ze zijn uitgehouwen uit massieve blokken blauwe steen en staan er al meer dan 600 jaar.
De poort bij Ming Xiaoling:
Hier stond een mannetje met water teksten op de grond te schrijven, Nanjing Zhongshan Landschap:
Het Ming Mausoleum is omheind met rode muren:
Een klein altaartje in de tuin:
De rode muur:
Uiteindelijk kom je bij een 15 meter hoger muur aan, waar het mausoleum bovenop is gebouwd. Volgens de legende vertrokken er op de dag van zijn begrafenis 13 identieke processies uit verschillende stadspoorten om grafrovers te verwarren, zodat niemand precies wist in welke poort zijn lichaam naar binnen werd gebracht.
In de middag zijn we terug naar het centrum gegaan. Ladingen scooters langs de stoep:
We wilden langs een biermuseum, maar konden het niet vinden:
Bij de Oppowinkel hadden ze de net uitgekomen de Oppo Find N6, waarvan je de vouw in het scherm niet meer ziet:
’S avonds wilden we naar de lokale Hama Sushi, maar daar moest je meer dan 3 uur wachten. Dus zijn we naar het tentje ernaast gegaan: Liu Lang Pao Pao:
Het was een Korean BBQ restaurant. Toen we naar binnenliepen werden we in het Chinees begroet. Ik probeerde nog wat Engels meer kreeg vragende blikken terug. Dus toen maar Google translate laten zien met: we can order with the QR code? En toen was het OK: kom maar binnen, dit is je tafel. Succes ermee:
Het was even klooien maar het is gelukt:
Echt lekker vlees, wagyu met sinaasappel:
En met limoen en mint:
Er was een mannetje die de hele tijd het eten kwam brengen. Elke keer probeerde hij wat te vertellen over het eten. Maar ja: ik versta geen chinees. Op een gegeven moment kwam hij aan met stukken kip. “Do you like chicken?”. Niet direct de kipfilet waar ik op hoopte:
Toen we weg gingen kwam hij van achterin het restaurant naar voren gesneld om ons een hand te geven:
Na het eten zijn we nog even bij wat winkels in de buurt gaan kijken. TOP TOY een concurrent van Pop Mart.
TOP TOY is een "Global Art Toy Collection Store" die samenwerkt met honderden kunstenaars voor zowel blind boxes als grote verzamelobjecten. Om de hoek zat Pop Mart:
Labubu X Sanrio:
Een gebouw in de straat, met een discobol aan het dak:
Het jaar van het paard wordt goed gevierd:
Een beeld van Sun Yat-sen, dat midden op het centrale plein van het Xinjiekou-district staat:
“Ik hou van Nanjing”:
Nee echt, “Ik hou van Nanjing”:
“Ik ben hier, 2026”:
No comments:
Post a Comment